Czujki dualne i mikrofalowe – jak działają i kiedy warto je zastosować?

Czujki dualne to urządzenia w których w jednej obudowie umieszczono dwa rodzaje detektorów. Może być to np. połączenie czujki ruchu typu PIR z czujką stłuczenia szkła. Albo czujnik kontaktronowy z czujką inercyjną. Jednak najbardziej popularne połączenie to czujka ruchu typu PIR i mikrofalowa czujka ruchu.

Czujkom ruchu pasywnej podczerwieni były poświęcone wcześniejsze artykuły. Tym razem chcę poświęcić nieco więcej uwagi czujkom mikrofalowym.

Zasada działania czujek mikrofalowych

Czujka mikrofalowa generuje w sposób ciągły falę elektromagnetyczną. Najczęściej o częstotliwości 5,86GHz lub 10,525GHz. Mówimy zatem o mikrofalach, tj. falach o długości z przedziału od 1cm do 100cm, czyli o częstotliwościach z zakresu 300GHz do 300MHz.

Fala dociera do różnego rodzaju przeszkód na jakie natrafia w swoim bezpośrednim otoczeniu i odbija się od nich lub częściowo przenika je.

Czujka jest zatem nadajnikiem fal. Jednocześnie ma również wbudowany odbiornik, który analizuje fale odbite od napotkanych przeszkód.

Fizyka uczy nas, iż fala odbita od obiektu nieruchomego nie zmienia swojej częstotliwości. Natomiast w przypadku gdy odbija się od obiektu ruchomego częstotliwość fali zmienia się. Jest to tzw. efekt Doplera.

Zmianę tą można zmierzyć w odbiorniku czujki. Co więcej zmiana częstotliwości jest wprost proporcjonalna do prędkości ruchu obiektu od którego się odbija.

Czujki mikrofalowe zauważą ruch obiektów w przedziale od 10cm/s do 40cm/s.

Zgodnie z powyższym, czujka mikrofalowa najlepiej będzie wykrywała ruch „od” i „do” czujki. Między innymi z tego względu stanowi znakomite uzupełnienie dla czujki ruchu pasywnej podczerwieni. Co więcej jest niewrażliwa na przeciągi, czy zmiany temperatury.

Zastosowanie czujek mikrofalowych

Czujki mikrofalowe jako zupełnie niezależne urządzenia stosowane są stosunkowo rzadko. Najczęściej jako urządzenia zewnętrzne dużego zasięgu do ochrony ogrodzeń lub elewacji. Takie specjalistyczne rozwiązania są relatywnie drogie. Wykorzystywane m.in. w wojskowości. Czasami używane też do zabezpieczania wewnątrz dużych hal, czy chłodni lub pomieszczeń w których cały czas jest podwyższona temperatura.

Należy  pamiętać, że promieniowanie mikrofalowe częściowo przenika przez niezbyt grube przeszkody, co może być przyczynkiem do powstawania alarmów fałszywych.

Powszechne zastosowanie czujek mikrofalowych dotyczy urządzeń dualnych, w których mikrofala współpracuje z czujką ruchu pasywnej podczerwieni. Spotykamy zarówno rozwiązania wewnętrzne jak i zewnętrzne.

Przeciętnie zasięg „widzenia” toru mikrofalowego wynosi ok. 15m.

Dzięki takiemu podejściu możemy zabezpieczać obiekty, w których czujki ruchu pasywnej podczerwieni mogłyby generować alarmy fałszywe. Np. salony z dużymi nagrzewającymi się przeszkleniami, garaże, nieszczelne magazyny, czy pomieszczenia z wymuszonymi nawiewami.

Nie zaleca się montażu czujek mikrofalowych w bardzo małych pomieszczeniach, ze względu na możliwość powstawania wielokrotnych odbić i interferencji fal, a także z uwagi na możliwość przenikania przez blisko położone ściany. Może to skutkować alarmami fałszywymi. Instalatorzy mówią nawet, że czujki mikrofalowe chorują na klaustrofobię.

Przykłady czujek dualnych

• Czujka SWAN 1000 (producent Crow) – czujka dualna będąca połączeniem wewnętrznych czujek pasywnej podczerwieni i mikrofalowej.
• Czujka  DS9370 (producent Bosch) – czujka dualna będąca połączeniem sufitowych czujek pasywnej podczerwieni i mikrofalowej.
• Czujka DG85 (producent Paradox) – czujka dualna będąca połączeniem zewnętrznych czujek pasywnej podczerwieni i zbicia szyby
• Czujka EVODOOR NX SHOX (producent Genevo) – bezprzewodowa czujka dualna do zastosowań wewnętrznych będąca połączeniem czujnika kontaktronowego i czujki inercyjnej (współpracuje z modułami radiowymi Genevo)
• Czujka EVOPIR DT (producent Genevo) – bezprzewodowa czujka dualna do zastosowań wewnętrznych będąca połączeniem czujek pasywnej podczerwieni i mikrofalowej (współpracuje z modułami radiowymi Genevo)